Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Ronja, córka zbójnika - Problematyka

Powieść Astrid Lindgren pt.: „Ronja, córka zbójnika” opowiada o córce herszta zbójeckiej bandy, począwszy od jej narodzin, aż po okres młodzieńczego buntu. Wspólnie z ukochanym Birkiem przeżywają ona niebezpieczne, naznaczone wieloma trudnościami przygody, których opisy pobudzają wyobraźnię czytelników. Uczucie między młodymi stopniowo dojrzewa, a jego siła poddawana jest najcięższym próbom. Początkowo dzieci traktują się wrogo, przekonane o tym, że tak jak ich ojcowie, również oni powinni się nienawidzić. Momentem przełomowym jest wzajemne uratowanie sobie życia – wtedy zmieniają swoje nastawienie i zaczynają nieśmiało darzyć się sympatią, aż wreszcie pojawia się pomiędzy nimi miłość i przywiązanie. W końcu dzięki zwycięstwu dobra, miłości i przyjaźni dzieci doprowadzają do zgody między swoimi rodzinami.

Książka jednak wyraźnie różni się od „Dzieci z Bullerbyn” czy „Pippi Pończoszanki” przede wszystkim dlatego, że kryje w sobie morał. Autorka tą wzruszającą opowieścią stara się przekazać prawdę o pojednaniu, potędze dobra i o wielkiej sile miłości, które zawsze potrafią zatriumfować nad złem, nienawiścią i niesprawiedliwością.

„Ronja” to jednak nie tylko opowieść, która zabiera nas w podróż do malowniczych, dzikich zakątków. W historii Ronji i Birka odnajdujemy portret istoty człowieczej natury i ludzkiej egzystencji, a także naturalnych (tkwiących w nas wszystkich) skłonności do buntu i walki o wyznawane wartości i przekonania. W powieści poruszone zostały tez kwestie relacji międzyludzkich – tego, w jaki sposób się kształtują i zmieniają.

Powieść zawiera w sobie olbrzymi ładunek emocjonalny, który sprawia, że czytając o losach zbuntowanej pary, sami chcielibyśmy choć przez moment znaleźć się z nimi w lesie i tak jak oni odciąć się od wszelkich nakazów, norm i zasad.

Autorka